فعل کمکی توانایی، اجبار، خواست یا اجازه را نشان می‌دهد. قاعدهٔ مهم: فعل کمکی در جای دوم صرف میشود، و فعل اصلی به شکل مصدر آخر جمله می‌رود.
| ضمیر | können (توانستن) | müssen (باید) | möchten (خواستن، مؤدبانه) | wollen (خواستن) | dürfen (اجازه داشتن) |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | kann | muss | möchte | will | darf |
| du | kannst | musst | möchtest | willst | darfst |
| er / sie / es | kann | muss | möchte | will | darf |
| wir | können | müssen | möchten | wollen | dürfen |
| ihr | könnt | müsst | möchtet | wollt | dürft |
| sie / Sie | können | müssen | möchten | wollen | dürfen |
توجه: برای ich و er/sie/es شکل یکسان است (kann، muss، darf) و پایان ندارد. حرف صدادار مفرد با جمع فرق می‌کند (kann ↔ können).
1. Ich ___ (können) Deutsch sprechen.
Ich kann Deutsch sprechen. — ich + kann.
2. Er ___ (müssen) heute arbeiten.
Er muss heute arbeiten. — er + muss.
3. Wir ___ (möchten) Pizza essen.
Wir möchten Pizza essen. — wir + möchten.
4. Du ___ (dürfen) hier nicht parken.
Du darfst hier nicht parken. — du + darfst.
5. Ich kann heute ___ kommen. (nicht)
Ich kann heute nicht kommen. — nicht قبل از فعل اصلی (آخر).
فرق möchten و wollen چیست؟
möchten مؤدبانهتر است و برای سفارش و درخواست استفاده میشود (Ich möchte einen Tee). wollen مستقیمتر و قویتر است (Ich will nach Hause).
→ قبلی: ضمیرهای شخصی · بعدی: فعل‌های جداشدنی ←
مرتبط: ساختار جمله و سؤال · فعل‌های جداشدنی
سؤالات متداول · درباره و تماس · حریم خصوصی · شرایط استفاده · Impressum · Instagram · گرامر · افعال
v1.4 · 2026-11-11