برای فعلهای sein، haben و فعلهای کمکی، حتی در گفتار از گذشتهٔ ساده (Präteritum) استفاده می‌کنیم، نه Perfekt: Ich war krank. (نه ich bin krank gewesen). برای بقیهٔ فعلها در گفتار Perfekt رایجتر است.
| ضمیر | sein | haben | können | müssen | wollen |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | war | hatte | konnte | musste | wollte |
| du | warst | hattest | konntest | musstest | wolltest |
| er / sie / es | war | hatte | konnte | musste | wollte |
| wir | waren | hatten | konnten | mussten | wollten |
| ihr | wart | hattet | konntet | musstet | wolltet |
| sie / Sie | waren | hatten | konnten | mussten | wollten |
نکته: فعلهای کمکی در Präteritum ¨ (اوملاوت) ندارند: können → konnte. همین‌طور dürfen → durfte و sollen → sollte.
1. Gestern ___ ich im Kino. (sein)
Gestern war ich im Kino. — ich + war.
2. Wir ___ keinen Hunger. (haben)
Wir hatten keinen Hunger. — wir + hatten.
3. Er ___ nicht kommen. (können)
Er konnte nicht kommen. — können → konnte (بدون ¨).
4. Ihr ___ lange arbeiten. (müssen)
Ihr musstet lange arbeiten. — ihr + musstet.
5. Du ___ gestern zu Hause. (sein)
Du warst gestern zu Hause. — du + warst.
چرا برای بقیهٔ فعلها Perfekt میگوییم؟
در گفتار روزمره Perfekt رایجتر است و Präteritum بیشتر در نوشته و داستان میآید. برای sein، haben و فعلهای کمکی استثنا است: همیشه Präteritum میگوییم.
→ قبلی: گذشته (Perfekt) · بعدی: حالت Dativ ←
مرتبط: گذشته (Perfekt) · فعلهای کمکی (können, müssen, ...)
سؤالات متداول · درباره و تماس · حریم خصوصی · شرایط استفاده · Impressum · Instagram · گرامر · افعال
v1.4 · 2026-11-11